تبلیغات
آموزشگاه دعوت اسلامی - مقالات-مختصری از احکام نوزاد وفرهنگ نامها
 
 
كاربر گرامی، خوش آمدید!   سایت موقت آکادمی دعوت اسلامی
 
موضوعات سایت
بخش های سایت

جستجو


مطالب جدید

آموزشگاه دعوت اسلامی


تازه ها

 تازه های سایت

تبلیغات سایت




عنوان این پست مقالات-مختصری از احکام نوزاد وفرهنگ نامها

http://green.persiangig.com/image/baby.jpg

قاله حاضر خلاصهای است از احكام نوزاد كه از منابع و مراجع اسلامی جمع آوری نمودهام تا پدران و مادران دلسوز و مؤمنی كه از بدو تولد به فرزندانشان اهمیت میدهند؛ بتوانند یك سری احكام وارد شده و برگرفته شده از احادیث صحیح رسول الله (صلی الله علیه وسلم) را اجرا كنند.

بعضی از احكام بعد از تولد نوزاد فوراً انجام میگیرد، همانند: اذان گفتن در گوش نوزاد و تحنیك، بعضی از احكام هم در روز هفتم، كه عبارتند: از عقیقه، تراشیدن سر، نامگذاری و ختنه.

دعای طلب فرزند

{رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّیَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْیُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِینَ إِمَاماً } فرقان/ 74
پروردگارا همسران و فرزندانی به ما عطا فرما كه باعث روشنی چشمانمان گردند و ما را پیشوای پرهیزگاران گردان...

{رَبِّ هَبْ لی مِنَ الصّالِحین }صافات/ 101-100
پروردگارا، فرزندان شایسته‎ای به من عطا كن.

{رَبِّ هَبْ لِی مِن لَّدُنْكَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعَاء } آل عمران/ 38
پروردگارا فرزند شایستهای از جانب خویش به من عطا فرما بیگمان تو شنوندهی دعائی.

{رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَى وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی إِنِّی تُبْتُ إِلَیْكَ وَإِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ } الأحقاف/ 15
پروردگارا به من توفیق عطا فرما تا شكر نعمتی را بجای آورم كه به من و پدر و مادرم ارزانی داشتهای، و كارهای نیكوئی را انجام دهم كه میپسندی و مایه خوشنودی تو است و فرزندانم را صالح گردان و صلاح و نیكوئی را در میان نسلم تداوم بخش، من به سوی تو توبه میكنم و من از زمرهی مسلمانان و تسلیم شدگان فرمان خدا هستم.

دعای تبریك و تهنیت

حسن بصری هنگامی كه نوزادی متولد میگردید به آنها چنین تبریك میگفت: «جَعَلَهُ اللهُ مُبارَكاً عَلیكَ و عَلی أمَةِ محَمّد (صلی الله علیه وسلم)»
امام نووی در اذكار این دعا را نیز نقل كرده است: ‏‏‏« بَارَكَ اللهُ لَكَ فِی الْمَوْهُوبِ لَكَ، وَ شَكَرْتَ الْوَاهِبَ، وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ، وَ رُزِقْتَ بِرَّه ُ»
خداوند در آنچه به تو عنایت كرده بركت اندازد و بخشنده را شكرگزار باش و نوزاد را كمال قدرت دهد و از نیكی و فضل خدا بهرهمند شدی.
و او در جواب می‎گوید: « بَارَكَ اللهُ لَكَ وَ بَارَكَ عَلَیْكَ، وَ جَزَاكَ اللهُ خَیْراً، وَ رَزَقَكَ اللهُ مِثْلَه، وَ أَجْزِلَ ثَوَابَكَ »
شخص مقابل می‎گوید: بركت خداوندی بر تو و برای تو باد! خداوند به تو پاداش نیك عطا فرماید و همانند این، روزی و نصیبت نماید و ثوابت را افزون فرماید!

اذان گفتن در گوش نوزاد

از مستحبات شرع بعد از تولد، گفتن اذان در گوش نوزاد است.
عَنْ أَبِی رَافِعٍ (رضی الله عنه) قَالَ : «رأیتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم) أَذَّنَ فِی أُذُنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ حِینَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ بِالصَّلَاةِ»
از ابو رافع (رضی الله عنه) روایت است كه گفت: «پیامبر (صلی الله علیه وسلم) را دیدم كه زمان تولد حسن در گوشش اذانی همانند اذان نماز گفت.»

حكمت گفتن اذان این است كه نخستین ندایی كه گوش را می‎نوازد، واژه‎های بلند مرتبهی‎ اذان باشد، كه در بر گیرنده وصف عظمت و اقتدار پروردگار است. همان طوری كه كلمه‎ی توحید در هنگام خروج از دنیا به او یادآوری می‎شود. از دیگر فواید اذان فرار شیطان از كلمات اذان است.
امروزه كه مادران جهت وضع حمل به بیمارستان یا زایشگاه مراجعه می‎كنند اذان گفتن در گوش نوزاد به باد فراموشی سپرده شده است. پرستارها و ماماها هم مجالی برای این كار نیافته یا اهمیتی به آن نمی‎دهند. اینجاست كه خود والدین باید به این قضیه اهمیت دهند و به آن جامه‎ عمل بپوشانند.

درباره اقامه گفتن در گوش چپ، هیچ دلیل صحیحی وجود ندارد، ولی بعضی از علما قیاس بر اذان، اقامه گفتن در گوش چپ را كاری شایسته می‎دانند.

تحنیك

تحنیك، عبارت است از جویدن و نرم كردن خرما و گذاشتن مقدار كمی از آن با انگشت در سقف دهان(كام) نوزاد. بهتر است انسان صالحی فوراً بعد از تولد، عهده‎دار این عمل باشد.
عَن ابی موسی (رضی الله عنه)قَالَ: « وُلِدَ لِی غُلَامٌ فَاَتَیْتُ بِهِ النَّبِیَّ (صلی الله علیه وسلم) فَسَمَّاهُ اِبْرَاهِیمَ وَ حَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ وَ دَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ وَ دَفَعَهُ إلَیَّ وَ كَانَ أكبَرَ وَلَدِی.»

ابوموسی اشعری می‎گوید: «فرزندی برایم متولد شد. او را به خدمت رسول الله (صلی الله علیه وسلم) آوردم. پیامبر (صلی الله علیه وسلم) او را ابراهیم نامگذاری نموده و با خرما او را تحنیك كردند. و برایش دعای خیر و بركت نموده و نوزاد را به من تحویل دادند. او بزرگترین فرزندم بود.»
حكمت و فلسفه‎ی تحنیك این است كه نوزادان و كودكان، به ویژه آنان كه تازه به دنیا می‎آیند، به علت دو امر زیر در معرض مرگ قرار می‎گیرند:
الف) در اثر گرسنگی مقدار قند خون آنان كاهش می‎یابد.
ب) هرگاه درجه‎ حرارت بدنشان به واسطه‎ قرار گرفتن آنان در محیط سرد، پایین آید.
تحنیك مقدار قند خون كاهش یافته را جبران نموده و درجه حرارت بدن را تنظیم كند.

تراشیدن سر نوزاد

از دیگر سنتهای مستحب و پسندیده، تراشیدن موی سر نوزاد در روز هفتم و وزن كردن موهای تراشیده شده با نقره و دادن همان مقدار پول به فقرا به عنوان صدقه است.
عَنْ سَمُرَة َ(رضی الله عنه) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم) قَالَ:«كُلُّ غُلَامٍ رَهِینَةٌ بِعَقِیقَتِهِ تُذْبَحُ عَنْهُ یَوْمَ السَّابِعِ وَیُحْلَقُ رَأْسُهُ››.

از سمره (رضی الله عنه) روایت است كه رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «هر نوزادی در گرو عقیقه‎اش است. برایش گوسفندی در روز هفتم ذبح می‎گردد و موی سرش تراشیده می‎شود.»
حكمت تخصیص نقره جهت صدقه به وزن موی نوزاد این است كه اگر به جای نقره، طلا تعیین می‎شد مسلماً به جز افراد ثروتمند كسی از عهده‎ تهیه آن بر نمی‏‎آمد.
تراشیدن موی سر فواید زیادی دارد كه به چند مورد از آن اشاره میكنیم.

1- تراشیدن موی سر باعث باز شدن منافذ پوست سر و همچنین تقویت حس بینایی، بویایی و شنوایی می‎گردد. امر پیامبر (صلی الله علیه وسلم) بر اهمیت قضیه دلالت دارد؛ چون حكمت‎هایی در آن نهفته است كه مؤمن با اجرای آن از فواید دنیوی و اجر اخروی برخوردار می‎گردد.
2- حكمت اجتماعی: اگر برابر وزن موی تراشیده شده، نقره به عنوان صدقه بین فقرا و مساكین توزیع گردد، سبب دفع فقر از جامعه میگردد.
توجه: سعی گردد در زمان تراشیدن، سر نوزاد را خیس نموده و چند بار تیغ را عوض نمایید، تا نوزاد مورد اذیت قرار نگیرد.

احكام عقیقه نوزاد

عقیقه در لغت به معنای قطع رابطه كردن و در اصطلاح شرع یعنی ذبح نمودن گوسفند در روز هفتم ولادت نوزاد است.
عَنْ سَمُرَة َ(رضی الله عنه) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم) قَالَ:«كُلُّ غُلَامٍ رَهِینَةٌ بِعَقِیقَتِهِ تُذْبَحُ عَنْهُ یَوْمَ السَّابِعِ وَیُحْلَقُ رَأْسُهُ.››
از سمره (رضی الله عنه) روایت است كه رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «هر نوزادی در گرو عقیقه‎اش است. برایش گوسفندی در روز هفتم ذبح می‎گردد و سرش تراشیده می‎شود.»
از انس(رضی الله عنه) روایت است كه در مورد عقیقه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) می‎گفت: ‹‹عَقَّ عَن نَفسِهِ بَعدَ مَا بُعِثَ نَبِیاً›› «پیامبر (صلی الله علیه وسلم) برای خویش، بعد از اینكه به پیامبری مبعوث گردید، عقیقه نمودند.»
حسن بصری می‎گفت: اگر برایت عقیقه نكردهاند، برای خودت اگر چه سن بالایی داری عقیقه كن.

نكاتی مهم در مورد عقیقه

الف) عن عائشة رضی الله عنها مرفوعاً: ‹‹عَنِ الْغُلَامِ شَاتَانِ مُكَافِئَتَانِ وَعَنِ الْجَارِیَةِ شَاةٌ».
ام المؤمنین عایشه رضی الله عنها از پیامبر (صلی الله علیه وسلم) نقل میكند: «برای پسر دو گوسفند هم سن و سال و برای دختر یك گوسفند است.»
ب) علما عقیده دارند كه احكام حیوان عقیقه با احكام حیوان قربانی فرقی ندارد و مهم این است كه قربانی سالم و بدون عیب و نقص باشد. و نر و ماده بودن حیوان مشكلی ندارد.
ج) شایسته است گوشت عقیقه به صورت خام یا پخته بین دوستان، اقوام، فقرا و مساكین توزیع شود و خود پدر و سایر اعضای خانواده میتوانند از گوشت عقیقه استفاده كنند.
هـ) آغشته نمودن پیشانی نوزاد به خون حیوان مذبوح از اعمال جاهلیت است.

عن أَبِی بُرَیْدَةَ (رضی الله عنه) یَقُولُ: «كُنَّا فِی الْجَاهِلِیَّةِ إِذَا وُلِدَ لِأَحَدِنَا غُلَامٌ ذَبَحَ شَاةً وَلَطَخَ رَأْسَهُ بِدَمِهَا فَلَمَّا جَاءَ اللَّهُ بِالْإِسْلَامِ كُنَّا نَذْبَحُ شَاةً وَنَحْلِقُ رَأْسَهُ وَنُلَطِّخُهُ بِزَعْفَرَانٍ»
از بریده (رضی الله عنه) روایت است كه میگفت: «در زمان جاهلیت هنگامی كه فرزندی برایمان متولد می‎شد، عادت داشتیم كه پس از ذبح حیوان، پیشانی نوزاد را به خون آن حیوان آغشته می‎كردیم. زمانی كه خداوند اسلام را نصیب ما نمود. عقیقه مینمودیم و موی فرزند را تراشیده و سرش را آغشته به زعفران می‎نمودیم.

ختنه

عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ (رضی الله عنه) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه وسلم) : «الْفِطْرَةُ خَمْسٌ الْخِتَانُ وَالِاسْتِحْدَادُ وَقَصُّ الشَّارِبِ وَتَقْلِیمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْآبَاطِ.»
از ابوهریره (رضی الله عنه) روایت است كه گفت: رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «فطرت پنج چیز است: ختنه، تراشیدن موی شرمگاه، كوتاه كردن سبیل، گرفتن ناخن و كندن موی زیر بغل.»
مستحب است ختنه در روز هفتم تولد نوزاد انجام گیرد.
عَن جَابر بن عَبدالله (رضی الله عنه) «أنَّ رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه وسلم) عَقَّ عَن الحَسَن وَ الحُسین، وَ خَتنَهُما لِسَبعةِ أیام»
جابر بن عبدالله (رضی الله عنه) میگوید: «پیامبر (صلی الله علیه وسلم) روز هفتم برای حسن و حسین عقیقه نموده و آن دو را ختنه كردند».

علما معتقدند كه ختنه باید قبل از بلوغ صورت گیرد. تا زمانی كه فرد مكلف شد بتواند احكام شرع را به راحتی انجام دهد و در طهارت خود با مشكلی رو به رو نشود؛ زیرا هر چه ختنه با تأخیر انجام گیرد سبب اذیت شدن كودك و به طول انجامیدن بیشتر زخم آن میشود.

نامگذاری نوزاد

فرزند به عنوان یادگار پدر و مادر باقی میماند و نام آنها را زنده نگه میدارد. بنابراین والدین باید در انتخاب نام یادگارشان دقت عمل به خرج داده و رابطه اسم با مسمی را به خاطر بسپارند.

از حقوق فرزند بر والدین، انتخاب بهترین و زیباترین نامها برای فرزند است. منظور از نام زیبا، نامی است كه از دیدگاه شرع پسندیده و دارای معانی نیكو باشد كه شامل اسامی انبیا، صحابه، علما، دلاوران میدان جنگ و شهدا است. متأسفانه با اینكه فرهنگ اسلام غنی و گسترده است، اما مسلمانان تحت تأثیر فرهنگ بیگانگان قرار گرفته و اسمهای كاملاً بیگانه برای فرزندان خود انتخاب میكنند.

چنانچه از احادیث فهمیده میشود نامگذاری میتواند در روزهای مختلفی از جمله همان روز اول ولادت در زمان تحنیك یا سه روز بعد، یا در روز هفتم كه سنت عقیقه به جا آورده میشود، انجام گیرد.

اسمهای محبوب

عَنْ أَبِی وَهْبٍ الْجُشَمِیِّ (رضی الله عنه) قَال:َ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم) وَأَحَبُّ الْأَسْمَاءِ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَصْدَقُهَا حَارِثٌ وَهَمَّامٌ وَأَقْبَحُهَا حَرْبٌ وَمُرَّةُ.
از ابو وهب (رضی الله عنه) روایت است كه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «به اسم پیامبران نامگذاری كنید و محبوبترین اسمها نزد خداوند، عبدالله و عبدالرحمن و راستترین و درستترین اسمها حارث و همام و زشتترین اسمها حرب [جنگ] و مره است.»

شاید بعضی از اسمها نزد انسان محبوب باشد، ولی سعی گردد اسمهای محبوب نزد خداوند را ترجیح دهیم همان طوری كه رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) عمل مینمود.

اسمهای حرام

عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ (رضی الله عنه) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم):« أَخْنَى الْأَسْمَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عِنْدَ اللَّهِ رَجُلٌ تَسَمَّى مَلِكَ الْأَمْلَاكِ، لَا مَلِكَ إِلَّا اللَّهُ»
از ابوهریره (رضی الله عنه) روایت است كه گفت: پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «روز قیامت نامی كه از تمام نامها بیشتر مورد خشم و غضب الهی قرار میگیرد، شخصی است كه به نام شاهنشاه نامگذاری شده است، پادشاهی جز خداوند نیست.»
زیرا شاه شاهان، كسی جز خدا نیست و كلیه اسمهایی كه عبودیت برای غیر خدا را میرساند مانند عبدالعزی، عبدالكعبه، عبدالنبی، عبدالرسول و… و نامگذاری به نام خداوند بدون اضافه نمودن لفظ «عبد» قبل از آن، حكم تحریم دارد. مانند خالق، صمد و….

یادآوری میكنم كه در بحث اسامی خداوند باید دانست كه نامهای خداوند توقیفی است یعنی میبایست خداوند، خود را با آن نامها معرفی كرده باشد و ما حق نداریم از نزد خود نامی را به خداوند نسبت دهیم، گر چه آن اسم در معنا صحیح باشد. به عنوان مثال ما نمیتوانیم اسمهای (عبدالمقصود، عبدالستار، عبدالموجود، عبدالمعبود، عبدالهو، عبدالمرسل، عبدالوحید، عبدالطالب، عبدالقدیم) را به خداوند نسبت دهیم.

میتوان به جای الموجود كه از اسامی خدا نیست «عبد الواجد» و همچنین به جای عبدالعال «عبدالأعلی» یا «عبدالمتعال» و به جای عبدالستار و عبدالساتر «عبدالستِّیر» و به جای عبدالعاطی «عبدالمعطی» نامگذاری كنیم.

اسمهای مكروه

طبری میگوید: نامگذاری به اسمهایی كه دارای معانی زشت است یا در آن تزكیه‎ نفس وجود دارد یا معانی دشنام را داراست، شایسته نیست. ابن حجر رحمه الله بعد از نقل گفتهی‎ طبری، از ابوداود نامهایی را كه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) تغییر دادند برای ما نقل می‎كند. (البته ابوداود جهت اختصار اسناد را حذف نموده است) عاصی (گناهكار، طغیانگر)، عزیز (از نام های خداوند)، عُتله (شدت و غلظت)، شیطان (از ریشه‎ شطن به معنی دور)، حُكَم (كه داور حقیقی خداوند است)، غُراب (كلاغ ـ از ریشه‎ی غَرْب به معنای بْعد و دوری)، حُباب (نوعی مار)، شهاب (اخگر) و حرب (جنگ)
وُصال (حمله و هجوم)، سُهام (تغییركردن رنگ در اثر لاغری)، نهاد (پستان برجسته)، غاده (نرم اندام)، فتنه (آشوبگر)، هیام (عاشق سر گشته)، حیفاء (كمر باریك)، و میاوه (زن لرزان)، و قیاس بر این اسامی، تمام اسمهایی را كه لفظ دین یا اسلام به آنها اضافه شده، مانند عزالدین، شمس الدین، صلاح الدین، محیی الدین، ناصرالدین، نور الدین، ضیاء الدین، سیف الاسلام، نور الاسلام و …، به دلیل عظمت و شكوه این دو لفظ(اسلام و دین) و نیز به وجود آمدن حالت كذب و دروغ به هنگام صدا زدن شخص، در حالی كه مستحق آن لقب نیست. نامگذاری به این نامها طبق نظر اكثر علما مكروه است. برخی از علما كه چنین القابی به آنها داده شده است، همانند امام نووی (محیی الدین) و ابن تیمیه (تقی الدین)، دوست نداشتند كه با این القاب صدا زده شوند.

توجه: نامگذاری به نامهایی كه در فرهنگ اسلامی نیست، به شرطی جایز است كه معانی مخالف شرع نداشته باشد و همچنین این اسامی سبب خودباختگی و تقلید از فرهنگ غیر اسلامی و بیگانه نگردد.

اسامی پیامبران ذكر شده در قرآن

پیامبران اولو العزم: محمد، عیسی، موسی، ابراهیم و نوح.
سایر پیامبران: آدم، ادریس، هود، صالح، لوط، اسماعیل، اسحاق، یعقوب، یوسف، شعیب، ایوب، ذوالكفل، هارون، داود، سلیمان، الیاس، یسع، یونس، زكریا و یحیی.
اسامی ذكر شده در حدیث: شیث، یوشع بن نون.
نامهای پیامبر (صلی الله علیه وسلم) : بعضی از نامهای پیامبر (صلی الله علیه وسلم) در آیات و احادیث صحیح ذكر شده، كه به آن اشاره میگردد.
از جمله محمد، احمد، ماحی، حاشر، عاقب، خاتم، المقفی، شاهد، مبشر، رسول، هادی، متوكل، فاتح، امین، مصطفی، نذیر.
عامه مردم میگویند: یاسین و طاها از اسمهای پیامبر (صلی الله علیه وسلم) است، لیكن هیچ دلیل صحیحی برای آن وجود ندارد و طاها(طه) و یاسین(یس) جزو حروف مقطعه قرآن مانند الم، حم و الر است. در كتابهای لغت اشاره شده، كه این كلمات زبان عبرانی است كه به معنی یا رجل (ای مرد!) است.

نامگذاری به نام فرشتگان

علما در مورد نامگذاری فرزندان به اسم فرشتگان، اختلاف نظر دارند.
امام مالك و ابن قیم آن را مكروه میدانند. ابن قیم در فصل اسمهای مكروه، میگوید: «از جمله‎ی اسمهای مكروه نامگذاری به اسم فرشتهها مانند جبرئیل، میكائیل و اسرافیل است».
جمهورعلما، نامگذاری به اسم فرشتگان را جایز میدانند. از حماد بن سلمه در مورد كسی كه خود را جبرئیل و میكائیل نامیده است، سؤال شد. گفت: اشكالی ندارد.

امام نووی می‎گوید: در مذهب ما (شافعی) و مذهب جمهور علما نامگذاری به اسم انبیا و فرشتگان جایز است؛ زیرا رسول الله (صلی الله علیه وسلم) یكی از فرزندانش را ابراهیم نام نهاد.
در میان صحابه نیز چنین اسمهایی وجود داشتهاند. مثلاً مالك (مالك بن انس) نام فرشتهی نگهبان جهنم نیز است.
ولی اگر نامگذاری نكنیم بهتر است، خصوصا نامگذاری پسر با نام فرشتگان مشهوری مانند جبرئیل و میكائیل و نامگذاری دختر با نام فرشته.


نكاتی مهم در نامگذاری

لازم است والدین محترم در انتخاب اسم فرزند نكات ذیل را به ترتیب مد نظر قرار دهند:
1- محبوبترین اسامی نزد خداوند، مدنظرشان باشد كه عبارتند از: عبدالله و عبدالرحمن. وكلیهی نامهایی كه عبودیت خدا در آنها باشد. و اولین مولود مهاجرین عبدالله نامیده شد(عبدالله بن زبیر)، و نزدیك به 300 نفر از صحابه همگی عبدالله نام دارند.
2- نامگذاری به اسامی انبیاء، خود پیامبر (صلی الله علیه وسلم) نیز یكی از فرزندانش را ابراهیم نام مینهد.
3- نامگذاری به اسامی صحابه و صلحاء به قصد تقرب به سوی خداوند با زنده كردن نامشان و اظهار حب نسبت به آنها.
4- اسم ساده و روان بوده و طولانی نباشد.
5- دارای معنی و مفهوم نیك ، زیبا، متناسب با مسمّی و مناسب در فرهنگ اسلامی باشد.
6- هر چیز قدیمی به خاطر قدمتش نمیتواند نیكو و پسندیده باشد چه بسا اسمهای قدیمی وجود دارد كه معانی آنها قابل قبول نمیباشد.
7- پدر ومادر مؤمن و مسلمان یادت باشد خانهات از این نامهای شریف، و پر بركت مانند: عبدالله، عبدالرحمن، محمد، احمد، ابراهیم، خدیجه، عائشه و فاطمه و… خالی نباشد.


دعای تعویذ كودك

«أُعِیذُكَ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَیْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَیْنٍ لَامَّةٍ»

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رضی الله عنهما قَالَ :«كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وسلم) یُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَیْنَ یَقُولُ أُعِیذُكُمَا بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَیْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَیْنٍ لَامَّةٍ وَیَقُولُ هَكَذَا كَانَ إِبْرَاهِیمُ یُعَوِّذُ إِسْحَقَ وَإِسْمَعِیلَ عَلَیْهِمْ السَّلَام»

از ابن عباس رضی الله عنهما روایت شده است كه گفت: رسول الله (صلی الله علیه وسلم) حسن و حسین را چنین تعویذ میفرمود: شما دو نفر را از شر هر شیطانی و جانور زهر دار و از هر چشم بد در پناه كلمات تامات الهی در میآورم، و میفرمود ابراهیم علیه السلام این چنین اسحاق و اسماعیل را تعویذ میداد.

از خداوند منان میخواهم كه این عمل را مقبول درگاه خویش قرار داده و من و كلیه عزیزانی را كه در تهیه آن مرا یاری كردهاند، همراه انبیا و صالحین محشور بفرمایند.

مَا اَصَبتُ فَمِنَ اللهِ وَ مَا اَخطَأتُ فَمِن نَفسِی وَ مِنَ الشَّیطَانِ وَ لاَ حَولَ وَ لاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ.

«سُبحَانَ اللهِ وَ بِحَمدِهِ، سُبحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ بِحَمدِكَ، أَشهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنتَ، أَستَغفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَیك»





------------------------------------------------------

 :: لینك ثابت نویسنده : مدیر سایت نظرات و پیشنهادات Comment  

مطالب پیشین

اصلاح قلبها (اخلاص1)
بیان ابن قیم راجع به آثار شوم گناهان(3)
بیان ابن قیم راجع به آثار شوم گناهان(2)
بیان ابن قیم راجع به آثار شوم گناهان
قصه هدایت و جستجوی سعادت
تلقین كسی كه در حال مرگ است
حكم خودکشی در اسلام
مایکل جکسون
جنگ‌ تبشیری‌ علیه‌ اسلام‌
انسان و مذاهب در تاریخ
مقالات-آداب علم
منـزلت نماز در بین دیگر عبادات و فضیلت نماز جماعت
اعجاز علمی--آیا آهن در زمین به وجود آمده است؟
مقالات_غذارا بامیوه آغاز نمایید
مقالات-آثارگناه


اطلاعات سایت
 

مدیران و نویسندگان
مدیر سایت

آمار بازدیدكنندگان
امروز :
دیروز :
كل :

مطالب و نظرات
كل مطالب :
كل نظر ها :


لینكدونی
آرشیو لینكدونی

عکس هفته

لینك دوستان
:: محصولات برتر
:: جامعه مجازی 'علمی' تریبون آزاد
:: زنال
:: اشکنان آنلاین
:: گمبرون سایتی متفاوت

صفحه اصلی |  ارتبــــــــــــــاط با ما |  ایمیل |   |  صفحه خانگی